Recepta na wspólnotę
Jedna osoba pomaga przejść od samotności lub przeciążenia do realnej lokalnej aktywności.
Przeszkolony koordynator rozmawia z mieszkańcem o tym, co jest dla niego ważne, a następnie łączy go z dostępną pomocą i grupami: spacerami, ogrodem, zajęciami twórczymi, poradnictwem czy wolontariatem. To uzupełnienie ochrony zdrowia i pomocy społecznej, a nie leczenie.
Co musi być na miejscu
- pełnoetatowy lub dzielony koordynator z czasem na rozmowę
- aktualna mapa lokalnych usług i grup z wolnymi miejscami
- jasne zasady kierowania, zgód oraz ochrony danych
Co może zmienić
- zamienia bierne polecenie w przeprowadzenie człowieka do konkretnej pomocy
- lepiej wykorzystuje istniejące lokalne grupy i usługi
- ujawnia luki w ofercie na podstawie powtarzających się potrzeb
Na co uważać
- nie może zastępować diagnozy, terapii ani interwencji kryzysowej
- bez aktualnej oferty koordynator nie ma dokąd kierować mieszkańców
Droga od pomysłu do pilotażu
- 01
porozumienie gminy, OPS, podmiotu leczniczego i organizacji społecznej
- 02
mapowanie usług, protokół bezpieczeństwa i mały obszar pilotażowy
- 03
nabór koordynatora oraz możliwość skierowania i samodzielnego zgłoszenia
Jak mierzyć rezultat
odsetek osób, które dotarły do uzgodnionej aktywności
zmiana dobrostanu i poczucia osamotnienia po 3–6 miesiącach
liczba skierowań, rezygnacji i ujawnionych luk w ofercie
NHS England — Social prescribing
NHS opisuje model, w którym link worker łączy mieszkańca z lokalnymi aktywnościami, grupami i usługami odpowiadającymi na potrzeby praktyczne, społeczne i emocjonalne.
Zobacz materiał źródłowyInne pomysły dla lokalnych społeczności
Bank godzin sąsiedzkich
Pomagasz przez godzinę, a potem możesz odebrać godzinę pomocy od kogoś innego.
Warsztat dobrego życia
Bezpieczna pracownia daje pretekst do spotkania osobom, które nie przyszłyby na zwykłe zajęcia integracyjne.
Zimowi sąsiedzi
Wolontariusz odśnieża dojście osobie, która sama nie może bezpiecznie tego zrobić.